zaterdag 13 november 2010

You are right, it's blogging time.

Te lang al geen blog meer gemaakt, maar alles heeft een reden. De eerste twee weken van mijn verblijf in Kaapstad was ik zeer ziek. Aanvankelijk was ik nog aanspreekbaar, maar in de tweede week heb ik al mijn vrije tijd opgevuld met heel erg veel slapen. In die week heb ik dus geen foto's gemaakt, niks gedaan, etc, etc. Maar ik beter en klaar voor een lange blog! Ik hoop jullie ook :)

Castings
Nu praat ik niet per se graag over het werk hier, maar ik wil jullie toch graag een indruk geven van waar ik (buiten het sociale deel) mee bezig ben hier. Foto's van de castings heb ik nog niet gemaakt, maar ik zal proberen te onthouden om dat te doen.

Goed. Zoals eerder gezegd, de castings zijn bizar. Er is vaak geen sprake van voorselectie. Een absurd voorval tijdens een editorial casting van de Elle ter illustratie. De ontvangstruimte zat zoals gewoonlijk weer tot de nok vol. Na een goed half uur vroeg de castingdirector naar meisjes van boven de 23. Ze bleef even stil en wachtte tot de desbetreffende meisjes hun handen hadden opgestoken. Na de hiernavolgende uitspraak: "Jullie mogen gaan, we zoeken jonge modellen", bleef slechts de helft over.

Nr. 401. En de casting was nog zeker een half uur open.

En dan de TV Commercial castings. Dat zijn de grootste castings, waar 400 modellen per casting eerder regel dan uitzondering is. Voor de daadwerkelijke casting begint (wat meestal niet meer is dan een slecht concept slecht uitvoeren betekent), is het de bedoeling dat je je voor de camera voorstelt. Oftewel:

"Hi, my name is Ayesha, I'm from the Netherlands and I am represented by Topco models. I am 21 years old and my height is 1.75", soms gevolgd door de toevoeging: "No, I am not able to ride a horse".

Na deze introductie moet je je linker profiel laten zien, je rechterprofiel laten zien, lief lachen en beide kanten van je handen laten zien. Nu is het als model de bedoeling dat je je handen neutraal houdt, maar ik heb een lichte obsessie met nagellak en grote ringen. Deze obsessie is inmiddels uitgegroeid naar de uitdaging om op iedere TVC-casting een andere kleur op mijn nagels te hebben. Gewoon om iedereen te STANGEN ja!!!!


The model life
Annique links, ik rechts. Wat een match!
Het mooie aan Kaapstad is dat de meeste modellen hier alles met een grote berg zout nemen. Geen dieet, geen bitchfights en geen cocaine-trash. Fijn. Na mijn verhuizing (daarover later meer), kwam ik in huis te wonen met Annique, mijn nieuwe partner in crime. Ze danst net zo achterlijk als ik, is net zo geobsedeerd door nagellak als ik en mist de H&M net zo erg als ik. Sinds ik in mijn nieuwe stekkie ben gaan wonen met haar, ben ik ook veel vaker uit aan het gaan. Niet omdat ik zoveel opdrachten heb en het geld kan missen, eerder omdat we overal op de gastenlijst komen en we vrijwel geen cent hoeven uit te geven.

Als model ben je in Kaapstad op een of andere manier heel bijzonder. Je krijgt korting in de sportschool, je mag gratis naar yoga, restauranteigenaren bieden je gratis eten aan en je kan altijd via via op de gastenlijst komen van iedere club in de stad. En niet alleen kom je op de gastenlijst, je mag dan ook aan de 'models table' zitten met gratis 'booze'. Het is werkelijk te bizar voor woorden. Echt bizarbizarbizar. (Maar stiekem ook een beetje leuk)

De verhuizing
Ik woonde aanvankelijk in Sea Point, een leuke wijk aan de zee. Ik woonde met twee Franse modellen en had mijn eigen kamer. Ik had niet veel met mijn huisgenoten, maar was tevreden met waar ik zat. Op een maandag vertelde de huisbaas mij echter dat ik er diezelfde woensdag nog uit moest. Op het moment dat hij mij dat vertelde, was Beau in de buurt. Een Nederlands model dat op dat moment samen met Annique en Trey (een Amerikaan) op de Greenmarket Square woonde. Zij was mijn reddende engel en bood mij aan om daar ook te komen wonen.

Voor zij die Kaapstad niet kennen: Greenmarket Square is denk ik het meest centrale Kaapstad dat er is. Zie het als de Albert Cuyp markt, maar dan naast de Kalverstraat. Er is hier iedere dag een markt waar je 'authentieke' souvenirs kunt kopen, etc. De locatie is dus perfect, ook omdat ik nu naar vrijwel al mijn castings kan lopen. Naast een perfecte locatie ben ik er ook qua appartement op vooruit gegaan. Ter vergelijking:

The old deal
The new deal!
Het grappige aan onze hotelkamer, is dat het een voetbalthema heeft. Helaas zijn ze hier in Zuid-Afrika niet volledig op de hoogte van de voetballers hun nationaliteiten..

Ronaldo uit Spanje
Tot slot woon ik nu dus met Beau en Annique. Trey is vandaag weer vertrokken naar New York. Nu hebben we alledrie onze eigen slaapkamer en we hebben twee badkamers. Daarbij wordt alles iedere week volledig schoongemaakt, gezien we in een hotel wonen. Het enige probleem is het gebrek aan internet. Helaas moeten we er per eind november uit, omdat het toeristische hoogseizoen begint en de kamer dan gewoon weer verhuurd gaat worden. Damn.

De toerist uithangen
De tafelberg beklimmen (of eigenlijk, in het kabelkarretje op en neer), de rode tourbus, shoppen in Canal Walk, joehoe!!
Food court in Canal Walk met Beau en Annique


Kerstballen en pakketjes in de boom
Gratis foto's maken op de Tafelberg! Met Annique en Bas :)
Cape Town sunset

En ook al vermaak ik me hier ontzettend goed, ik blijf Nederland missen. Dus bij deze: heel veel liefde en kusjes vanuit Kaapstad!

Geen opmerkingen:

Een reactie posten